Ralf Bodelier…


...werkt als vrij gevestigd onderzoeker, journalist, debatleider en schrijver. Hij presenteert het Wereldpodium in Tilburg, en verzorgt lezingen. Ook laat hij zich graag verleiden om andermans disputen van vaart, humor en resultaten te voorzien. Want de waarheid is te vinden in het botsen der meningen.



Bodelier is nieuwsgierig. Hij is gefascineerd door veranderingen, liefst op wereldschaal. En hij wil weten hoe deze doorwerken in het leven van gewone mensen. Hier, in de prachtwijken van Nederland. En ver weg, in de sloppenwijken van Afrika of Azië.

Bodelier volgde een lerarenopleiding geschiedenis, deed een doctoraalexamen in de theologie, promoveerde als cultuurfilosoof en schreef een tiental boeken.

Zijn hoofdthema’s zijn globalisering en kosmopolitisme. Zijn zorg betreft zowel hen die daar te weinig van profiteren als degenen die dreigen af te haken. Daarnaast houdt hij zich bezig met thema's als ontwikkelingssamenwerking, mensenrechten, religie en, sinds kort, voedsel.

Ralf Bodelier kiest voor optimisme. Voor een optimisme als morele keuze. Want de toekomst ligt open. Het besef dat er nog niets is beslist, verplicht je om er iets aan te doen.


Dalende olieprijzen, het beste nieuws van 2014

petrol-stationSinds het begin van de crisis in 2008, halveerde de prijs van olie. En dat is geweldig nieuws. Voor ons, maar zeker voor mensen ver weg, meent Ralf Bodelier. [Regionale kranten, 10 december 2014]

Voor klimaatactivisten zijn het sombere tijden. Sinds 2008 daalde de prijs van een vat olie van 150 dollar naar minder dan 70 dollar. Dat betekent dat wind- en zonne-energie relatief duurder worden en er weer meer olie zal worden verstookt. Daarmee pompen we meer CO2 in de lucht en jagen zo de klimaatverandering verder aan. Tot zover het sombere nieuws. Lees verder…

Wie gaat in juli 2015 mee naar de dorpen, steden en krottenwijken van Malawi?

Malawi_014Samen met onze vrienden Saulos Jali en Veronica Kuchikonde, organiseren Mirjam Vossen en ik in juli 2015 weer een kleinschalige reis door Malawi. Het kleine land is het warme hart van Centraal Afrika. De vriendelijkheid van de mensen is onovertroffen en de natuur is majestueus. De problemen zijn indrukwekkend maar de omgang met die problemen is dat ook.
Mirjam en ik zullen vanaf januari 2015 weer zeven maanden in Malawi wonen en werken. Dat is precies twintig jaar nadat we voor het eerst door het land trokken en vriendschap sloten met Veronica Kuchikonde. Ditmaal sluiten we ons verblijf in Malawi af met een of meerdere kleinschalige reizen door de dorpen, steden en, vooral, door de sloppenwijken van Malawi.
Want dáár, in de kroegen, de malariaklinieken, de tinsmederijen en timmerwerkplaatsen, de markten, de kerken en de moskeeën, speelt zich het volle Afrikaanse leven af. 
Lees verder…

We moeten het weer hebben over onze idealen

BOnze strijd tegen Islamitische Staat, is een strijd van idealen, waarden en ideeën, meent Ralf Bodelier. En die strijd start in ons onderwijs. [11 oktober, oa Brabants Dagblad, Nederlands Dagblad, BNdeStem, Limburgs Dagblad, Dagblad de Limburger.]

Vanzelfsprekend kan ‘Islamitische Staat’ worden verslagen. De amper 20 duizend amateursoldaten, gerekruteerd uit maar liefst 80 landen, zijn uiteindelijk geen partij voor de machtige coalitie met hun commando’s, inlichtingendiensten, F16’s en tomahawks. En dat geldt desgewenst ook voor Boko Haram, voor Al Shabaab, voor Jabhat al-Nusra en al die andere islamitische terreurgroepen. Maar een militaire overwinning zal van korte duur zijn. Uit de as van IS of al-Nusra zullen weer nieuwe organisaties verrijzen. Deze zullen opnieuw duizenden strijders uit tientallen landen aantrekken. Ook zij zullen vele duizenden de dood injagen. Deze wereldwijde sympathie voor IS is niet alleen levensgevaarlijk. Ze zou ons ook aan het denken moeten zetten.

Wat is er toch in de meer dan 4000 jonge, Europese moslims gevaren dat ze huis en haard verlaten om te vechten voor IS? En wat is er gebeurd met vele honderdduizenden moslims die deze stap niet zetten, maar wel bewonderend naar deze strijders opkijken? Waarom zijn wij er niet in geslaagd om onze landgenoten te overtuigen van idealen als vrijheid van godsdienst, van mensenrechten, van democratie en respect voor andersdenkenden?  Lees verder…

Blog. De ‘Extended Family’ als molensteen

EIn het Afrikaanse Malawi vind je maar weinig journalisten. Er zijn geen etnische of religieuze spanningen, er is geen oorlog, er zit geen wrede dictator, Malawi doet niet mee in de wereldpolitiek. Een brief of pakket richting Malawi, komt nogal eens aan in Mali. Malawi is Malawi. En daarom is Malawi het ideale land voor journalisten met interesse voor het alledaagse, onopvallende en doorsnee Afrika.

Voor gewone mensen in het warme hart van Afrika die nooit het journaal zullen halen. Journalist Ralf Bodelier reist met financiële steun van het Postcode Loterij Fonds voor journalisten door Malawi en schrijft onder meer voor de Groene Amsterdammer over vergeten vluchtelingenkampen, over opkomst van biologische landbouw in Afrika en de aantrekkelijke kanten van sloppenwijken. [1 oktober. Freepressunlimited.org]

Wanneer Europeanen iets waarderen in een land als Malawi, dan is het wel het hechte gezinsleven. Lees verder…

Atheïst op Peerkepad

Peerke 8 hans fillet

Alle foto’s: Hans Fillet

Waarom liep Ralf Bodelier,  individualist, atheïst en stedeling het Peerkepad? Waarom deed hij mee aan deze collectieve pelgrimage, geleid door een pater? Waarom sjouwde hij in zeven dagen van het katholieke Wittem in Zuid-Limburg naar het multiculturele Tilburg Noord? Het was een vraag die hij zich stelde voor en tijdens de bedevaart en die hem nog steeds bezighoudt. Bodelier geeft vier voorlopige antwoorden. [September 2014, Tijdschrift Peerke Donders]

‘Een. Het Peerkepad werd in 2009 uitgestippeld tussen het moederklooster van de Redemptoristen in Wittem en de geboortegrond van de Redemptoristenpater Peerke Donders in Tilburg. Het loopt door een prachtig stukje West-Europa. Je trekt dwars door het Limburgse heuvelland, de Maasvallei en de Kempen. Dagenlang wandel je door weilanden en heidevelden, langs rivieren en bosranden, oude boerderijen en verstilde kloosters. Je ruikt het drogende hooi, je laat het pluimgras door je handen glijden en je vaart met een pontje over de Maas. Lees verder…

Het gif dat levens redt

De strijd tegen DDT maakt miljoenen doden

Voor milieuactivisten kon DDT niet snel genoeg de wereld uit. Maar Afrikaanse landen vechten om DDT te mogen gebruiken in de strijd tegen malaria, de ziekte die meer dan zeshonderdduizend slachtoffers per jaar maakt.  [23 juli, de Groene Amsterdammer].

DDT Spraying
Het wordt al te gemakkelijk verondersteld: inzet voor een beter milieu is inzet voor een betere wereld. Inzet voor een beter milieu komt, bijvoorbeeld, ook ten goede aan de allerarmsten wereldwijd. Dat inzet voor een beter milieu ook ten koste kan gaan van honderden miljoenen mensen toont de strijd om het insecticide DDT. Een strijd die startte in de jaren zestig en tot op vandaag doorgaat, al krijgen we er in Nederland weinig van mee.

Dit voorjaar was het precies vijftig jaar geleden dat de biologe Rachel Carson overleed. In Nederland zegt haar naam nog maar weinigen iets. Maar Carson is onlosmakelijk verbonden met het ontstaan van de moderne milieu­beweging. In 1962 publiceerde zij Silent Spring, ‘Dode lente’, een boek dat alleen al in de Verenigde Staten veertig keer werd herdrukt en zes miljoen keer werd verkocht.

Lees verder…

In memoriam: Boston Mbale

DSCN1069Although the world will not recognise his death, the world lost a great man. Boston Mbale (51) passed away yesterday. Boston was an artist who lived next door to my great friend Saulos Jali in the large slum of Ndirande, Malawi. The last time we met, Mbale was suffering from asthma and breathed heavily. Books were piled up around him. Books about Rembrandt, Seurat and the French Impressionists. Obviously, Boston was pleased to receive a visitor from the Netherlands, the land of Vincent van Gogh, the painter he admired most. Lees verder…

bio, slow en lokaal. Omgekeerde Quarantaine

organic-products-catagoryDe snel groeiende populariteit van biologisch, slow en lokaal verbouwd voedsel zijn een reactie op de mondialisering. Een grootschalige omschakeling zou echter een ramp zijn voor zowel het milieu als voor de allerarmsten. [Trouw, Letter & Geest, 21 september 2013]

De kans dat ik sommige vrienden en kennissen nog tegenkom bij de Aldi, lijkt nagenoeg nul. De een gaat voor slow food en haalt zijn vlees bij de groene slager. De ander doet al zijn inkopen bij de biologische supermarkt. Maar liefst drie kennissen verbouwen hun sla, courgette en spinazie in een eigen moestuin. Stonden in mijn woonplaats vijf jaren geleden nogal wat volkstuinen te huur, vandaag zijn ze allemaal vergeven en is er een wachtlijst. Biologisch voedsel, slowfood en lokaal verbouwde producten zijn onmiskenbaar in opmars. Lees verder…

Laat 17/7 het betere 9/11 zijn

0,,17793843_303,00We moeten de aanslag in Oekraïne aangrijpen om de wereld buiten Nederland weer op de agenda te krijgen, meent Ralf Bodelier [24 juli, oa. Brabants Dagblad, Eindhovens Dagblad, Nederlands Dagblad]

Hopenlijk is ‘17/7’ het momentum waarop het in Nederland doordringt dat we nooit veilig zullen zijn, zolang de landen waar we over heen vliegen dat ook niet zijn. Omdat de Boeing is neergehaald door anti-Europese rebellen, zou de aanslag ons ook de ogen kunnen openen voor het belang van een krachtig Europa. Laten we hopen dat deze vreselijke dood van 193 Nederlanders tot meer leidt dan de vraag hoe we in de toekomst om oorlogsgebieden als Oekraïne heen kunnen vliegen.  Lees verder…

‘Straks herdenken we op de Dam nog de massamoord op de Tutsi’s’

dodenherdenking-522x391TWISTGESPREK ‘Om de nationale dodenherdenking ook in de toekomst te kunnen vieren, moeten we er immigranten bij betrekken. Of verwatert die dag dan te veel? Een twistgesprek tussen Volkskrantredacteur Henk Müller (vragen) en leider van het Wereldpodium Ralf Bodelier (antwoorden). [Volkskrant 2 mei 2013]

U neemt deel aan de dodenherdenking in Tilburg met immigranten uit Afghanistan, Somalië, Sierra Leone, Rwanda en Servië. Dat gebeurt in Nederland voor het eerst. Waarom? Het is toch een nationale dodenherdenking?
‘We hebben jaren discussie gevoerd over wie we wel of niet horen te gedenken. Moesten bijvoorbeeld naast de slachtoffers van de Duitsers ook de nabestaanden van Duitsers zelf worden herdacht? Hun pijn is immers ook groot. Gelukkig is dat van de baan. Daders kunnen niet meeliften. Alle aandacht gaat naar de slachtoffers. Door de slachtoffers centraal te stellen, blijft de nationale dodenherdenking een moreel ijkpunt. Lees verder…